بهتر است دست هایت را باز کنی ویک نفس عمیق بکشی. و سعی کنی هرچه گذشته است را نه فراموش٬ که به آن بی اعتنا بشوی. نتیجه اش می شود این که بروی درو داف بازی یا بچسبی به درس یا سایر کارها که بقیه آدم ها می کنند. دست کم از آن حس مالیخویایی که احاطه ات کرده بود بهتر است.
+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم مهر 1386ساعت 12:47 توسط makhi
|
